Super Sunday!

 

 

Op zondag 27 mei stond de tweede NTB competitiewedstrijd op het programma voor de athleten van de Zijl Triathlon. Almere Duin was ditmaal het decor voor wat terecht ‘Super Sunday’ heette. Zowel de 1e divisie dames, 2e divisie heren en de 3e divisie heren verschenen aan de start.

Bij aankomst op het terrein krijg ik gelijk nóg meer zin in de wedstrijd. Er hangt een leuke sfeer, dankzij de tenten van alle deelnemende teams, de muziek en het lekkere weer. Na het ophalen van de startbewijzen en het plakken van de stickers volgt een rondje over het terrein om het parcours te bekijken. Bij het water aangekomen ligt de gele boei toch best nog een eind weg. Er staat weinig wind, althans zo lijkt het. De golven vallen dus mee. Dan naar het fietsparcours. Een brede lap asfalt langs de dijk, gescheiden door een witte lijn. Oeps… Er staat meer wind dan ik dacht. Gelukkig heeft iedereen daar straks last van. Het loopparcours is overzichtelijk en voor een groot deel uit de wind.

Dan volgt een tijd van wachten, aanmoedigen van de mannen 3e divisie en het klaarzetten van de spullen in de wisselzone. Nog een laatste keer de bandenspanning checken. Jeroen, Luuk, Milo en Sebastiaan komen flink verhit over de streep en noteren de 21e tijd. Klasse gedaan!

Klaar voor de start? Ja! Kom maar op. Af!! Een sprint het water in en snel naar voren, uit het gedrang. Daarna even kijken en mijn ritme vinden. Tot het keerpunt gaat het goed, maar het tempo moet wat omlaag. Zonder veel plekken te verliezen red ik het naar het strand om Hans vlak voor mij het water uit te zien komen op plek 7. De wissel loopt goed, al vergeet ik (voor de zoveelste keer) het knopje op het horloge op tijd in te drukken.

Het tempo op de fiets ligt gelijk hoog en ik had me voorgenomen zo lang mogelijk voorin mee te blijven draaien. Dit lukt, maar al voor het eerste keerpunt komt het groepje van Patrick voorbij gesjeesd. Het tempo gaat verder omhoog en net voor het einde van het eerste rondje moet ik lossen. Ik zak verder terug naar het derde groepje, waarna Lorenzo ook voorbij komt rijden. De tweede ronde rij ik stukken alleen, maar het lukt me om weer op adem te komen en mee te springen met wat snellere fietsers. Hans had helaas een off-day en komt weer in zicht. We komen wederom tegelijk aan in de wisselzone.

Direct na het verlaten van de wisselzone voor het lopen, schiet de kramp in mijn kuit. Twijfel slaat toe, want Hans loopt bij me weg. Doorlopen? Stoppen? Automatisch doe ik het laatste en probeer snel wat te rekken. Als ik weer ga lopen voelt het nog steeds niet lekker. Niet aan denken maar, focussen op de ademhaling. Gelukkig gaat het beter en loop ik elk rondje steeds wat sneller. Op de achtergrond hoor ik vaag de speaker die de eerste finishers afkondigt. Hoorde ik nou de Zijl? Nog driekwart rondje en het laatste er uit persen, want inmiddels ben ik Hans voorbij en telt mijn finishplek voor het klassement.

Bij de finish hoor ik dat Patrick en Lorenzo op 1 & 2 gefinisht zijn. Wow!! Het eindresultaat blijft nog even spannend, tot de prijsuitreiking. Derde plaats! En dus weer op het podium. Genieten!! Snel op de foto en dan weer door want de Dames 1e divisie zitten midden in hun Triple Mix. Gaaf om te zien, loodzwaar om te doen! Diep respect…

Iedereen van de Zijl bedankt voor de aanmoedigingen en de gezelligheid. Dit smaakt naar meer 🙂

Comments

comments

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*