Rotterdam Marathon – Breaking3

Door: Luc Steijvers

Zes maanden geleden ben ik begonnen aan een ambitieus project van EnergyLab: Breaking3. Doel: met de juiste training en begeleiding mij klaarstomen om een marathon binnen 3uur af te leggen. Ambitieus, omdat het mijn eerste marathon ooit zou worden en bovendien werd er één maand voor de start een tweede dochter verwacht met alle nachtelijke onrust die daarbij komt kijken.

Het traject van EnergyLab begon in oktober met een veldtest met lactaatmeting om zones vast te stellen. Dit was een echte nulmeting, omdat ik de 2-3 maanden daarvoor vanwege een voetblessure vrijwel niet had gelopen. Toch begon ik braaf en hoopvol aan de trainingen, maar ik had snel de verwachting dat een sub 3u wel lastig zou worden. Dit betekent namelijk 3 uur lang een tempo van 4:15 per kilometer, maar ik was nu na 2 kilometer op dat tempo al redelijk buiten adem. Hoe moest ik dat dan 3 uur vol gaan houden?! Maar gedurende de trainingen in de winter en na een tweede goede veldtest begin januari kreeg ik er alsnog langzaam geloof in, totdat de griepgolf ook mij trof. Het resultaat was een maandje aanmodderen met minder of aangepaste trainingen en ik kon dus niet de trainingen doen die ik wilde. Ik kreeg een flinke dip en voor mijn gevoel was mijn doel verder weg dan ooit. De omschrijvingen van mijn trainingen in het logboek werden minder positief en bedacht dat we de doelen misschien maar moesten bijstellen. Daarop nam Laurens (coach) contact met me op, gaf de noodzakelijke trap onder mijn kont en zei zelfs dat een sub 3u nog steeds mogelijk was als ik de trainingen weer op kon pakken. Het werk dat ik tot nu toe had gedaan was echt een goede basis en zeker niet voor niks. Dit had ik nodig en halverwege februari leek het gesnotter klaar en gaven de trainingen warempel weer aan dat ik op de weg terug was.

En toen op 28 februari de geboorte van de mooie lieve Puck! Dat zet alles in perspectief en ik leverde met plezier (weer) wat trainingen in. Maar daardoor kwamen ook weer twijfels of ik nog wel voldoende werk had verzet. Voor mezelf had ik de 3u al uit mijn hoofd gezet en mezelf aangepraat dat een tijd tussen de 3u en 3,5u  nog steeds rap en prima was. Maar ergens fluisterde ook nog wel een stemmetje die zei dat het nog steeds mogelijk was. Halverwege maart stond nog een 30km testwedstrijd gepland om te kijken wat de stand van zaken was. Nuttig en belangrijk, maar die race wilde ik vanwege de twijfel en onzekerheid eigenlijk liever niet doen. Wat als blijkt dat je helemaal niet staat waar je wilt staan en je doel echt buiten bereik ligt? Bovendien was dit het weekend waarin de gevoelstemperatuur -15 was en er een lekker windje van kracht 5-6 stond. Toch samen met Jeroen Veldhuis de voorbereiding hiervoor opgepakt en het voedingsschema bedacht dat ik in Rotterdam wilde gaan doen. Deze 30km werd een succes door een 2u 02 op de klokken te zetten, wat een 4:08 per km betekent. Was dat even een mooie opsteker en het vertrouwen kwam weer terug. Dit zou toch best eens kunnen gaan lukken, zeker met 2 weken taper vooraf. Die taper gaf rust, maar ook ruimte voor nadenken en twijfel. Zeker na de weersberichten die nu juist warm weer voorspelde. Zou dat dan de spelbreker worden?

8 april 2018, 10.00uur: start van de Rotterdam Marathon. Mijn dag. Het moest gewoon. Voedingsplan klaar, raceplan klaar en vertrouwen op je plan en je lijf. Gelukkig kon ik mijn race lopen zoals gepland: je gemak houden tot aan 35-36km en dan kijken wat nog kan. En ondertussen alle posten gebruiken om te koelen en bij te tanken. Ik werd kort wat angstig richting de 30km, omdat daarna een gebied lag waar ik ook met trainingen nog nooit was geweest. Dat was ook het moment dat de zon echt doorbrak. Toch kon ik mooi strak mijn schema blijven volgen. Op 34km wachtte nog een verrassing in de vorm een mooie aanmoedingsfilm van mijn dames die me even teveel werd en ervoor zorgde dat ik een paar honderd meter mijn ademhaling op orde moest krijgen, maar wat een gaaf moment!! Vanaf 35km begon de warmte wel echt langzaamaan zijn tol te eisen, maar ik liep nog op schema 2.56-2.57 dus ik had wat marge voor de laatste kilometers. Koelen werd lastiger en ik kreeg moeite om het tempo vast te houden wat ik wilde. Vooral de laatste 3-4km waren zwaar en ik keek uit naar de finish. Op 40km flitste zelfs uitstappen nog even door mijn hoofd omdat de kilometers 3x zo lang leken te duren. Maar toen bedacht ik dat ik het niet kon maken om te stoppen of in te zakken, omdat dat ik dan boven de 3u zou eindigen en ik dus nog een keer een marathon zou moeten gaan lopen. Iets waar ik toen echt geen trek meer in had. Ik kon het tijdsverlies gelukkig binnen de perken houden en ging dit niet meer laten lopen! Na iets minder dan 42km draaide ik de Coolsingel op en in de verte dan eindelijk die vervloekte Finishboog. Hij straalde prachtig in de zon en gaf uiteindelijk een geweldige 2:58:25 aan!! Yes I did it!! 

Supergaaf moment dat ik gelukkig kon delen met andere deelnemers van Breaking3 en Jeroen Veldhuis als persoonlijke assistent voor deze dag en coach Laurens Groenendijk. Wat een waardevolle ervaring en fantastische afsluiting van een bijzonder project.

Speciale dank aan Sigrid die mijn buien aan moest horen en de nachtvoedingen op zich nam. Je bent geweldig en was de steun die ik nodig had!

En dank voor iedereen die me heeft gesteund, aangemoedigd en gefeliciteerd. Heel bijzonder! Nu tevreden uitrusten en nagenieten.

 

Comments

comments

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*