Oosterschelde oversteek 2017

Door: Emiel van Engelen

Oriënteren, Navigeren, Uitkijken

In de aanloop naar een IJsselmeer oversteek, had ik 2 leuke zwem evenementen op gezocht die in het trainingsschema paste: de Lektocht met 6km in de rivier en start vanaf een pont, en de Oosterschelde oversteek met 8,5km zoute golven. Deze oversteek was mijn zoutwater primeur.
Partner in crime was in beide gevallen Peter Harteveld. Gezellig, maar ook een goed prikkel om niet alleen maar als ultra recreant rond te dobberen.

Een paar weken geleden gaf ik een open water zwemtraining met Ingmar, waarvan het thema gelijk een passende ondertitel van dit verhaal is.

 

Oriënteren

De organisatie had een informatie pakket gestuurd, waarbij vooral 12 “stromingsprofielen” indruk maakte. Om de 20 minuten een kaartje met stroomsnelheden. Midden in de tocht was het vloed.
Als techneut ga je gelijk cm/sec omrekenen naar km/u. Aan het begin max 1,5km/u van rechts en aan het eind 1,5km/u van links. Dat moet te doen zijn. Eigenlijk is de kromme baan in het parkoers cadeau kilometers. Je stroomt met het getij een km opzij aan het begin en een kilometer terug op het eind. Dat is een meevaller.
Hoog op de zeedijk neem je aan de start de oriëntatie punten door. In einddoel Yerseke is een rood dak met bouwkraan. Die moet je gewoon aanhouden. Uuh, die is toch wel heel erg klein. Gelukkig zijn er ook 3 zeilbootjes met oranje spinaker als bakens om de 2,5km. Alleen de eerste zie ik en die is niet veel groter dan dat rode dak in Yerseke. Dan is er nog een bootje dat op kop meevaart, kajaks aan de linkerkant en bootjes aan de rechterkant. Er zijn ook een aantal drinkposten onderweg.

Ik word toch wat stilletjes, gelukkig is de wind bij de start gaan liggen.

 

Navigeren deel 1

13:10 was de start van de groep recreanten. Peter zou 20 minuten later in de snelle groep starten. De ‘wasmachine’ bij de start valt erg mee. Gewoon meezwemmen in de groep, bootje volgen. Ik kijk na een tijdje en zie dat de groep achter me ongeveer even groot is als de groep voor me. Dat geeft vertrouwen.

Na een paar kilometer is het bootje op kop uit beeld. De concurrentie is om mij heen niet meer waarneembaar en ik kan op mijn gemak even op mijn rug rond dobberen om wat te drinken en te eten. De wind is wel weer toegenomen, het klotst aardig om mij heen en het miezert een beetje.

 

Navigeren deel 2

Na het rond dobberen probeer ik me weer te oriënteren. Het rode dak met bouwkraan, Yerseke, rode spinaker …. onzichtbaar.

Gelukkig, daar zie ik een bootje en ook een ‘safe-swimmer’. OK, koers bepaalt daar gaan we weer. De golven komen nu van achter, dat zwemt lekker. Het was toch zuidwestenwind? Weer een bootje, die wijst mij nadrukkelijk de andere kant op, echt?, nou ja het zal wel. We gaan weer tegen de golven in, dat is ook logischer tenslotte.
Bootjes en zwemmers kruisen mijn route haaks van links naar rechts en andersom. Ik doe ook maar mee in de haakse navigatie.

 

Navigeren deel 3

De lucht klaart op. Ik zie Yerseke weer en het rode dak met bouwkraan. Daar gaan we dan maar weer op af. Regelmatig kijkend moet ik continu naar links bijsturen. Op een gegeven moment ga ik om de 10 crawl slagen 3 schoolslagen doen om beter koers te kunnen houden. Een bootje gaat weer wijzen en zegt dat ik het blauwe gebouw met bouwkraan moet aanhouden. Ok, iets meer rechts aanhouden. Vervolgens een ander bootje dat zegt dat ik het witte gebouw met bouwkraan moet aanhouden, nog meer naar rechts. Is dat nou dezelfde bouwkraan? Ik heb een gezellig gesprek met éne Diederik, die toch maar het rode dak blijft aanhouden.
Ik ga versnellen, want ik zou toch deze tocht ‘op snelheid’ doen en de finish is in zicht. Een kajak spreekt me aan dat ik niet achter een groep meerpalen door mag en ik moet weer 50m terugzwemmen. Uit een boot hangt iemand heel vriendelijk waterflesjes aan te bieden. Aan de finish wordt iedereen heel hartelijk en zorgzaam opgevangen.
Op mijn horloge druk ik op het verkeerde knopje en zie voor het eerst een kompas in beeld. Handig voor een volgende keer.

Peter ontmoet ik weer en die baalt. 500m voor de finish is hij met zijn groep uit het water gevist. Ze zouden teveel uit koers liggen.

Flybye’s in Strava laten de koers van een aantal deelnemers zien. Ik ben het zwarte lijntje.

 

Uitkijken

Tim vroeg me een stukje te schrijven voor de website. Moet ik dat wel doen na dit avontuur? Toch maar wel. Velen van ons zoeken wat uitdaging of avontuur. Hopelijk laat dit stukje zien, dat zo’n tocht niet te onderschatten is. De fysieke uitdaging moet geen punt zijn, zodat je wat reserves hebt. Met zee-zwemmen kan je beter eens beginnen met een tocht langs de kust. Er ging in deze tocht wat mis in de organisatie en dat zullen ze zelf ook wel weten. Als je moet uitstappen om wat voor reden dan ook, is het avontuur niet meer leuk. Er ging ook een heleboel goed en ik heb kunnen genieten van dit avontuur.

Een volgende keer weet ik op mijn horloge de kompasfunctie te vinden 😉 Stroming van opzij betekent niet alleen dat je positie verschuift, maar ook dat je koers afbuigt terwijl je ‘echt rechtdoor’ zwemt. Telefoontoestel gaat dan ook gewoon mee voor wat fotootjes onderweg. Kan best, als de concurrentie uit beeld is.

Comments

comments

Over triathloncommissie 16 Artikelen
Hoi! Ik ben Francien

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*